Τρίτη, 22 Απριλίου 2014

Γιατί δεν λέω σ’ αγαπώ



Έχω μια φίλη, η οποία δεν μπορεί να ακούει τους άλλους να ορκίζονται. Θεωρεί τον όρκο «ιερό» (όπως μου έχει πει ένα εκατομμύριο φορές) και πως οι άνθρωποι τον χρησιμοποιούν επιπόλαια. Κάτι τέτοιο πιστεύω και εγώ για το «σ’αγαπώ».
Δεν λέω εύκολα σ΄αγαπώ, οπότε αν στο πω (ή στο έχω ήδη πει) θα είναι επειδή το εννοώ με όλη μου την καρδιά. Μισώ τους ανθρώπους που πετάνε σ’αγαπώ σε κάθε τους πρόταση γιατί ξέρω (ναι, ξέρω ήδη) πως μετά από περίπου ένα με δύο μήνες θα σου πετάξουν και ένα σε μισώ. Ή μπορεί και όχι, αλλά θα χαθούν στο πλήθος και το σ’αγαπώ τους θα ακούγεται σαν ηχώ, μέχρι που μια μέρα δεν θα ακούγεται καθόλου. Ναι λοιπόν, τους μισώ. Παίρνω πολύ σοβαρά τα σ’αγαπώ που μου λένε γιατί και εγώ η ίδια το σκέφτομαι πριν το πω. Θέλω να είμαι σίγουρη πως αυτοί που θα το ακούσουν θα θέλω να είναι δίπλα μου μια ζωή. Οι άνθρωποι που αγαπώ είναι λίγοι αλλά είναι αυτοί που θα αγαπώ μέχρι το τέλος. Η καρδιά μας δεν μικραίνει, μεγαλώνει. Χωράνε πάρα πολλοί εκεί μέσα, ίσως περισσότεροι απ’όσους το αξίζουν.
            «Είμαι παιδί ρομαντικό μα ότι αγγίζω το καταστρέφω» (είχαν πει κάποτε οι ΔυτικέςΣυνοικίες και τους νιώθω απόλυτα). Τι γίνεται λοιπόν όταν εμείς αγαπάμε (μετά από χίλια ζόρια) και ξαφνικά αυτοί μας «ξεχνάνε»? Τότε πονάει πολύ. Αλλά ξέρεις τι λένε, ε? Να αγαπάς χωρίς να περιμένεις κάτι πίσω. Μαλακίες σου λένε. Δεν μπορείς να αγαπάς και να μη σε αγαπούν και εσύ να χαίρεσαι μόνο και μόνο που δίνεις αγάπη. Εκτός και αν δεν είσαι άνθρωπος, γιατί οι άνθρωποι είμαστε και λίγο εγωιστές από την φύση μας. Και στην τελική, σιγά μην κρατήσουμε με το ζόρι τους ανθρώπους που δεν μας αγαπάνε (και ας το λένε εκείνοι καθώς φεύγουν).
            Εγώ λοιπόν, δεν λέω σ’αγαπώ σχεδόν ποτέ. Πες το αλεξιθυμία (από το αρχαίο ρήμα “αλέξω” που σημαίνει ταυτόχρονα απομακρύνω, απωθώ, προστατεύομαι και από την λέξη “θυμός” που σημαίνει συναίσθημα. Σύμφωνα με το savoirville.gr), πες το και αδυναμία χαρακτήρα αν θες. Τα σ’αγαπώ όμως πληγώνουν. Και όταν το ξέρεις από την αρχή ότι μπορεί να πληγωθείς, καλό θα ήταν να το αποφεύγεις.
Μην ανοίγεσαι στον κόσμο, στις φωνές που ακούς τριγύρω σου. Ανοίξου σε αυτές που ακούς μέσα σου και σε διαπερνούν. Μπορεί και εκεί να πληγωθείς και στο τέλος να φύγουν χωρίς να σε υπολογίσουν. Τουλάχιστον όμως τις ένιωσες και για σένα άξιζε αυτή η πληγή. Άλλωστε από πληγές είμαστε όλοι φτιαγμένοι.
I love you, I love you not (1996)
ΥΓ. «The heart is not like a box that gets filled up; it expands in size the more you love. I'm different from you. This doesn't make me love you any less. It actually makes me love even more.» (Her, 2013)
ΥΓ2. Μη μαδάς την Μαργαρίτα (καλή ώρα)

4 σχόλια:

  1. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΓΩΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΦΥΣΗ ΤΟΥΣ! ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΓΙΝΑΜΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΝΕΧΗ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟ ΚΑΤΕΛΗΞΑΝ ΕΓΩΙΣΤΕΣ, ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΚΑΙ ΑΓΝΩΡΙΣΤΟΙ, ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑΚΙΑ ΠΟΥ ΕΒΛΕΠΑΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΟΥΝΙΑ. ΓΙΑΤΙ ΕΚΕΙΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟ ΜΕΡΙΔΙΟ ΕΥΘΥΝΗΣ ΣΤΟΥΣ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥΣ ΕΓΩΙΣΤΕΣ ΠΟΥ ΓΙΝΑΜΕ ΣΗΜΕΡΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. και η αληθεια ειναι πως η αγαπη ειναι το πιο ευκολο συναισθημα που μπορεις να νιωσεις.. σκεψου μονο ποσες λεξεις θα μπορουσαν να εχουν βρεθει ή να βρεθουν για να περιγραψουν τις διαφορες αγαπες που ζουμε.. υπαρχει μια ΑΓΑΠΗ και θελουμε να τη χωρισουμε για ολα τα προσωπα μεσα σε μια καρδια οπως λες κι εσυ. αλλα η καρδια δεν θελει και πολυ για να σκασει, επομενως ας βρουμε λιγες λεξεις και ας μην αρκεστουμε στην ΑΓΑΠΗ που μοναχα αυτη εμεινε για να περιγραψουμε το συναισθημα που κλεινει μεσα τις σχεσεις των ανθρωπων!

    ΑπάντησηΔιαγραφή