Τρίτη, 29 Απριλίου 2014

Under the Sea (ή αλλιώς "όντας δύτης")







Διαβάζοντας για την εξεταστική του δεύτερου εξαμήνου, το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι καλοκαίρι (βοηθάει και ο καιρός) και διακοπές. Δεν υπάρχει πιο βασανιστικό πράγμα από το να κοιτάς την θάλασσα και τον ήλιο που τη λούζει, καθώς διαβάζεις. Το έζησα στις πανελλήνιες, το έζησα πέρσι και θα το ζω για τουλάχιστον δύο χρόνια ακόμη.
Έτσι που ταξίδευα σε θάλασσες, έρωτες και νησιά, θυμήθηκα τον κύριο Ηλία. Και για να μην αρχίσω τα δικά μου και δεν καταλαβαίνετε, ας κάνω μια μικρή εισαγώγη. Πέρσι το καλοκαίρι, άκουγα την μεγάλη μου αδερφή να λέει στη μαμά μου πως θέλει να ανανεώσει το δίπλωμα της κατάδυσης και για να είμαι ειλικρινής φώναξα απ' την κουζίνα "Θέλω και εγώ".

(Δεν είμαι πρωινός τύπος, ποτέ δε μου άρεσε όταν με ξυπνούσαν αδερφές και μάνα να πάμε στο βουνό για σκι και αντίστοιχα τα καλοκαίρια για θαλάσσιο. Παρόλα αυτά, κάθε φορά το ευχαριστιόμουν όλο και περισσότερο. Χαλάλι το ξύπνημα, δηλαδή. )
 

http://www.greendoorenterprises.com/tinymce/jscripts/tiny_mce/plugins/imagemanager/files/Articales/scuba_diving.jpgΓια να έρθουμε λοιπόν στο θέμα μας, ο κύριος Ηλίας μας έμαθε κατάδυση. Μας έμαθε τον εξοπλισμό, τα νοήματα κάτω απ' το νερό, την ανάδυση, την κατάδυση. Δεν υπάρχει πιο ωραίο πράγμα απ' το να χάνεσαι στο βυθό χαζεύοντας τα κρυμμένα βράχια που ποτέ δεν θα έβλεπες από την επιφάνεια, τα κοχύλια και τα μικρά ψαράκια. (Όταν δω μεγάλο θα σας πω) Το μπλε του βυθού σε συνδυασμό με κάτι πορτοκαλοκόκκινα κοράλλια κάνουν μια μαγευτική εικόνα που δεν θα δεις ποτέ στην ξηρά.



Η κατάδυση με έμαθε να μη φοβάμαι τα "μαύρα" νερά όταν κολυμπαώ γιατί έχω περάσει με διαφορά 5 εκ. από πάνω τους.
Ο κύριος Ηλίας με έπεισε πως δεν θα δω σκυλόψαρα στις Φλέβες αλλά ακόμα και αν δω δεν θα με πειράξουν αν δεν τα πειράξω (Ακόμα αναρωτιέμαι πως πείστηκα τόσο εύκολα).
Όποιος σου είπε πως τα ψάρια βγαίνουν την νύχτα μάλλον κάνει λάθος γιατί όταν έκανα νυχτερινή κατάδυση στα 21 μέτρα, δεν είδα ούτε ένα μεγάλο ψάρι.
Ακόμα και αν δεν είσαι των θαλάσσιων σπορ ή των σπορ γενικότερα, αξίζει να μάθεις κατάδυση. Όχι μόνο για αυτά που θα μάθεις για το νερό, για τον άνθρωπο, για τον συνδυασμό αυτών των δύο, αλλά κυρίως για αυτά που θα νιώσεις όταν θα βρίσκεσαι μέσα στο βυθό. Για το άκουσμα της θάλασσας και καμίας φωνής. Απόλυτη γαλήνη και ηρεμία.

Πάντως δεν θα ξεχάσω ποτέ, που στο ταξίδι μας στην Ταϊλάνδη, ενώ εγώ και η μικρότερη αδερφή μου κάναμε snorkeling με έναν ντόπιο, η μαμά με την μεγαλύτερη αδερφή ήταν 20 μέτρα πιο κάτω από εμάς. Πόσα πολύχρωμα ψάρια και κοράλλια είχα δει και πόσο ήθελα να δω ακόμη περισσότερα. Και η φαντασία μου οργίαζε για το τι θα βλέπουν σε πιο μεγάλο βάθος.
Ευτυχώς που έχουμε ένα τέτοιο ταξίδι ακόμη, στα προσεχώς μας.
Φίλοι


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου