Δευτέρα, 2 Ιουνίου 2014

Η σημασία του να χάνεις κάποιον που αγαπάς

Κάθε μέρα ζω με το φόβο της απώλειας. Της απώλειας υλικών, μνήμης και ανθρώπων. Δεν διαφέρουν και πολύ μεταξύ τους, η αλήθεια είναι. Το να χάνεις κάτι πονάει. Δεν σου συγκρίνω βέβαια το να χάσεις ένα στυλό, με το να χάσεις κάποιον που αγαπάς. Ούτε σου συγκρίνω το να χάσεις κάποιον που αγαπάς με το να μην μπορείς να τον θυμηθείς. 

Κάθε μέρα κοιμάμαι και ξυπνάω με ένα πράγμα στο μυαλό μου. Σήμερα δεν θα χάσω κανέναν. Όχι ότι είναι στο χέρι μου, αλλά βοηθάει. Προσπαθώ να θυμάμαι και να χαμογελάω. Δεν είναι εύκολο το να χαμογελάς πάντα, ακόμα και αν πονάς. Δεν είναι όμως και αδύνατο, εγώ το κάνω συνέχεια.
Μπορεί να θεωρήσεις ότι έχω κάποιο τραύμα από τους ανθρώπους που φεύγουν, απ' τη ζωή γενικά ή και από την δική μου. Και μπορεί να έχεις δίκιο, όμως είναι μεγάλη αρετή το να αγαπάς και να σε αγαπούν.  Το ένα θέλει το άλλο για να μπορεί να επιβιώσει. Όταν όμως μάθεις να αγαπάς θα το κάνεις συχνά και τότε οι άνθρωποι που θα φοβάσαι μην χάσεις θα είναι τόσοι πολλοί που θα νιώσεις πως πνίγεσαι. Αυτό θα γίνεται γιατί έχεις ζήσει την απώλεια σε όλο της το μεγαλείο και γιατί δεν είναι φυσιολογικό στα είκοσί σου χρόνια να ξυπνάς με αυτόν τον φόβο. Όμως ποιος είπε ότι είμαι από τις φυσιολογικές εικοσάχρονες;  

Κάθισα και σκέφτηκα όλους τους ανθρώπους που αγαπώ και τι θα έκανα αν τους έχανα. Ξέρεις που κατέληξα; Στο ότι το μόνο που θα μπορούσα να κάνω είναι να μην σταματήσω ποτέ να τους αγαπώ. Είναι το μόνο πράγμα που μπορεί να μου εγγυηθεί την ύπαρξή τους στη ζωή μου για πάντα. Έτσι λοιπόν, αποφάσισα πως με την πρώτη ευκαιρία, θα πω σε όλους αυτούς που αγαπώ πως νιώθω. Και μετά *μπουμ* το άγχος θα φύγει. Γιατί δεν υπάρχει τίποτα πιο σημαντικό από το να ξέρεις ποιους έχεις δίπλα σου και ποιοι το αξίζουν. Για ποιον αγχώνεσαι κάθε μέρα και για ποιον ανησυχείς κάθε βράδυ. Μόνο τότε και εσύ ο ίδιος θα καταλάβεις την σημασία του να χάνεις κάποιον που αγαπάς.

Don't think twice, it's alright.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου