Τετάρτη, 11 Ιουνίου 2014

Η τέχνη του να είσαι μόνος σου

Δεν ξέρω αν είναι τέχνη δηλαδή, αλλά θέλει δουλειά το να είσαι μόνος σου και να είσαι καλά.
Κάποια στιγμή παραπονιόμουν συνέχεια για το πως οι φίλες μου ήταν με τα αγόρια τους και εγώ απλώς έκανα παρέα με κάτι άκυρες γιατί δεν κολλούσα στα ζευγάρια. Πλέον, όχι μόνο δεν με νοιάζει αν θα βγαίνω με ζευγάρια αλλά το επιδιώκω κιόλας. Τελείως γιούχου.
Είναι πάρα πολύ σημαντικό οι άνθρωποι να περνάνε περιόδους που να είναι εντελώς μόνοι τους. Να μην έχουν στο κεφάλι τους ότι οι πράξεις τους επηρεάζουν κατά πολύ και άλλους. Να γλεντάνε δίχως αύριο, να μην πειράζει αν ξεχάσουν το κινητό σπίτι και να μην γίνεται απολύτως καμία φασαρία για το με ποιόν θα πάνε και πού. Να ζουν λίγο ανέμελα βασικά.
Δεν λέω πως οι σχέσεις σε κρατάνε πίσω απλώς πιστεύω πως αν θες να βρεις τον εαυτό σου και αυτό ακριβώς που θέλεις, πρέπει να μείνεις και λίγο μόνος σου. Και ξέρω πως οι άνθρωποι το φοβούνται το "μόνος" αλλά φτάνουν και στο σημείο του ότι δεν πάει άλλο. Μπαινοβγαίνουν σε σχέσεις από ανασφάλεια και συνήθεια. Αρχικά, όλα είναι τέλεια και έχεις κάποιον καινούριο άνθρωπο δίπλα σου και θες τόσο να τον γνωρίσεις όσο καλύτερα μπορείς μέχρι που ο ενθουσιασμός φεύγει και κάθε τι καινούριο το σκοτώνει η συνήθεια.
Αν αύριο βρω κάποιον και τον ερωτευτώ, δεν θα του πω "σόρρυ φίλε περνώ και μόνη μου καλά", κάθε άλλο. Αλλά αυτό δεν το λέω από ανασφάλεια του τύπου δεν αντέχω την μοναξιά. Όχι. Λατρεύω το να είμαι μόνη μου. Υπάρχει χρόνος για τα πάντα και κανείς δεν έχει παράπονο. Απλώς πιστεύω πως αν δεν είχα περάσει αυτόν τον χρόνο μόνη μου δεν θα ήμουν τόσο συνειδητοποιημένη για το αν είμαι έτοιμη να μπω σε μία σχέση ή όχι. Γιατί πολύ απλά νιώθω καλά με εμένα σε σημείο που δεν θέλω να συμβιβαστώ ούτε καν για μια έξοδο με κάποιον που δεν μου έχει κάνει αυτό το κλίκ, που λένε και στο χωριό μου.
Έχω αρκετές φίλες που απλώς δεν ξέρουν πώς να είναι μόνες τους και άλλες τόσες που θέλουν να χωρίσουν και απλώς έχουν βολευτεί. Το μόνο πράγμα που τους λέω είναι το ίδιο που έχω κάνει καραμέλα και στην μικρή μου αδερφή:
Πως περιμένεις να τα βρεις με κάποιον άλλον χωρίς πρώτα να τα έχεις βρει με τον εαυτό σου; Πως περιμένεις να σε δεχτεί ο άλλος με τις παραξενιές σου ενώ στην ουσία δεν τις δέχεσαι ούτε εσύ ο ίδιος;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου