Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 2014

Αυτά που θα αφήσεις ίσως είναι αυτά που πρέπει να κρατήσεις


    (Είναι μερικές βδομάδες που βλέπω μια συγκεκριμένη διαφήμιση της Free People και την ακούω ξανά και ξανά. Για να σε βάλω λίγο στο κλίμα, είναι μια μητέρα που μόλις απεβίωσε και ακούγεται να διαβάζει ένα γράμμα στην κόρη της. )



"It's okay to hold on tight and to let go" [...]


    Η παραπάνω φράση με έκανε να θέλω να γράψω κάτι για έμενα, μετά από τόσο καιρό. Να θέλω να πω πως μερικές φορές δεν αρκεί το να αγνοήσουμε κάτι που μας απασχολεί. Δεν αρκεί το να το θάψουμε βαθιά μέσα μας. Αντιθέτως, θα γίνει χειρότερο. Αυτό όμως είναι κάτι που ήδη ξέρεις.
    Εκείνο που δεν ξέρεις είναι πως πρέπει να μάθεις να αφήνεις πράγματα πίσω σου, όπως και να κρατάς μερικά. Να μάθεις πως μερικοί έρωτες δεν εκπληρώνονται και πως μερικούς ανθρώπους δεν μπορούμε να τους κρατήσουμε κοντά μας όσο και αν θέλουμε. Πρέπει όμως και να μάθεις, ότι δεν είναι πάντα καλό να αφήνεις κάτι. Μερικές φορές πρέπει να κρατάς γερά κάποιον που έχει φύγει γιατί είναι το μόνο που έχεις. Να κρατάς γερά μια ανάμνηση, ένα τραγούδι, ένα όνειρο. Θυμήσου πως κάποιοι άνθρωποι δεν φεύγουν από την ζωή μας επειδή το θέλουν αλλά επειδή πρέπει.
    Δεν πειράζει να αγαπάς πολύ. Δεν είναι αδυναμία. Αδυναμία είναι να μην το λες. Να το κρατάς για εσένα και να μην το δείχνεις με όσες ευκαιρίες έχεις. Υπάρχουν και οι άνθρωποι που αν δεν χάσεις δεν θα εκτιμήσεις ποτέ αλλά και εκείνοι που πρέπει να παλέψεις για να κρατήσεις. Γιατί υπάρχουν άνθρωποι και άνθρωποι σε αυτήν την ζωή.
    Το παρελθόν δεν είναι απαραίτητα κακό, αρκεί να μην ζεις εκεί. Το ίδιο και το μέλλον. Γιατί οι άνθρωποι φεύγουν και μόνο εσύ αποφασίζεις το τι θα κάνεις με τα κομμάτια που άφησαν πίσω τους. Αν είσαι τυχερός θα τα ξανακολλήσεις και ίσως τρέξεις λίγο να τους προλάβεις. Αν πάλι η τύχη σου γύρισε την πλάτη, δεν θα έχεις την ευκαιρία να τρέξεις παρά μόνο να προσπαθήσεις να κρατήσεις όποιο κομμάτι σου κάνει. Όποιο κομμάτι σε βοηθήσει να προχωρήσεις. Ένα μόνο είναι σίγουρο, όποιον και αν χάσεις, όπως και αν τον χάσεις, τα κομμάτια θα είναι πολλά και μπορεί να μην ξανακολλήσουν με την πρώτη προσπάθεια.
    Πρέπει λοιπόν, να μάθεις πως δεν περνάνε όλα από το χέρι σου αλλά ότι περνάει, να το πιάνεις. Να μην αφήσεις το σώμα σου να καθορίσει τον δρόμο που θα διανύσεις αλλά το μυαλό σου. Να κρατήσεις ότι περισσότερο μπορείς από εκείνους που φεύγουν, χωρίς αυτό να αλλοιώνει την ψυχή σου. Να διώξεις ότι θεωρείς πως σε κρατάει πίσω και να μην συμβιβαστείς με κάτι λιγότερο από αυτό που σου αξίζει. Γιατί ακόμα και αν τώρα νομίζεις ότι δεν ξέρεις πόσο αξίζεις, όταν έρθει εκείνη η ώρα θα το καταλάβεις μόνος σου. Θα το νιώσεις.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου